Klakkaart's Blog

Dit is ongetwijfeld één van mijn lievelingsboeken en auteurs. Ik ben een hevige fan van cynische en sarcastische schrijvers. Eigenlijk kan ik dit doortrekken in al mijn ervaringen met mensen, ik hou gewoon van sarcasme en cynisme zolang de humor niet te zwart wordt en echt niet door de beugel kan, ben ik de eerste om het toe te juichen. Zalig toch als je de tegenwoordige maatschappij vergelijkt en reduceert tot een huwelijk tussen seks en technologie en daarin nog humor vindt. (Het boek Crash, maar auteur ben ik eventjes kwijt)

Via een kennis kwam ik in contact met het poëzie evenement die georganiseerd wordt in Watou, niet zover van waar ik woon. Het is een evenement waarbij kunst en poëzie in elkaar verweven worden, telkens verschijnen daarbij ook de boeken die ik gretig verzamel, telkens opnieuw een streling voor de oortjes! Jazeker, het boertige West Vlaamse platteland heeft ook zijn charmes!

Het verstandshuwelijk tussen poëzie en beeldende kunst is een bekende constante in de zomers van Watou.

De uitdaging bestaat erin om bruid en bruidegom stevig te kleuren zodat deze degelijke maar grijze relatie boeiend blijft voor de hoofdrolspelers.

(uit catalogus Watou 2006)

Rugged magazine is nog zo’n eentje die mij in het oog sprong, voornamelijk voor zijn vaak heel leuke illustraties. Nochtans ben ik nu ook weer geen superfan van die streetlook die je telkens terug vindt in zo’n magazines.

Vice magazine was één van de vele magazines die mij visueel prikkelden en die mij vaak de vraag deden stellen naar wie nu zoiets maakt, dat moest nog eens een fantastische job zijn! Deze magazines nam ik gretig mee, eigenlijk onbewust als ik hem zag liggen in één of andere kledingwinkel, nu zijn ze dusdanig gegeerd dat je er amper nog een te pakken kunt krijgen.

étapes: is een Franstalig grafisch magazine die mijn middelbare school had aangeschaft en die mij dusdanig erg inspireerde. Ik werd gefascineerd door het prachtig beeldmateriaal (gezien Frans niet mijn beste vak was) die erin werd getoond en heel wat kunstenaars.

Het was trouwens in datzelfde magazine dat ik één van mij nu nog steeds favoriete grafisch vormgevers leerde kennen “Frieder Grindler”, ook de kunstenaar Ron Mueck is mij daaruit bijgebleven.

Al bij al waren mijn ervaringen in het kunsthumaniora niet echt positief. Na 3 jaar handel had ik genoeg facturen gezien, en werd het tijd voor een creatieve boost in mijn leven. Al sinds mijn 3de levensjaar was tekenen mijn favoriete vak en werd daarin erg gestimuleerd door mama lief, toch vond zij het geen goed idee om deze creatieve bezigheid in mijn studies te vervolgen. Maar na die 3 jaar volharden in wiskundige lariekoek was ik het grondig beu en zaagde het hele bos plat tot ik mocht afstuderen in de beeldende kunsten. Wat een vergissing… mijn zelfvertrouwen kreeg ondanks toch steeds geslaagd te zijn een serieuze deuk. Leerkrachten hadden hun favorietjes en hadden enkel oog voor leuke illustraties à la Gerda Dendoove en Geert De Kockere met alle respect voor de illustratoren natuurlijk, maar als een puur nabrouwsel daarvan werd toegejuicht dan vind ik het niet OK. Doch hield het vooruitzicht naar leuke studies in Gent het creatief onbekende spannend en boeiend genoeg om daarin verder te doen. Het magazine étapes: hielp mij opweg naar die leuk uitziende toekomst en leek een handig hulpje om mijn droom te versterken, een droom om misschien ooit ook een portfolio te mogen publiceren in een grafisch magazine. Toch hielpen deze 3 jaar kunsthumaniora ook, het leerde me om kritiek te slikken en deze vervolgens nog eens goed te herkauwen hou wansmakelijk deze ook lijkt.

Ongelofelijk hevige fan van David de boskabouter! Ditmaal geen Hollands dikkertje, maar wel van Hollandse makelij.

In 1976 verscheen het boek “Leven en werken van de Kabouter” van Wil Huygen met de alom bekende illustraties van Rien Poortvliet. Gebaseerd op dit boek begon het Spaanse productiehuis BRB International —in samenwerking met de Canadese animatiestudio CINAR— de tekenfilm ‘The World of David the Gnome’ te produceren. Er werden twee seizoenen gemaakt waarvan de eerste aflevering voor het eerst omstreeks 1990 op de Vlaamse televisie te zien was bij de zender TV1.

Maar literaire gek als ik was, volgde ik deze serie natuurlijk niet!

Waar ging het nu ook alweer over ?

“De wereld waarin we leven is vol van mooie dingen,

zoals de wonderen én geheimen van de natuur…

Als je in een bos niet goed kijkt,

zie je nooit een konijntje, een eekhoorn of een hert, maar ze zijn er wel.

En als je héél goed oplet, zie je ons….

Voor David is geen huis te klein,

want ‘t allerkleinste staat in kabouterland.”

De dwergen David en Lisa en hun vrienden moeten telkens de strijd aangaan tegen de trollen Pot, Pat, Poppy en Holly die voortdurend diverse milieurampen veroorzaken.