Gearchiveerd onder: Artistieke wegen
Toen ik nog zeer jong was herinner ik mijn papa steevast met de camera op de schouder, toen was dat nog zo’n heeeeel erg duur ding met van die grote cassettes en een grappige spons bovenaan. Op elk familiefeestje werd er gefilmd, de domste dingen stonden voor altijd vast en natuurlijk zijn dat de eerste dingen die boven gehaald worden als er nog eens deftig gelachen moet worden. Mijn papa heeft al altijd iets gehad met films denk ik, we hebben zo bakken vol met oude films liggen boven op zolder. Stuk voor stuk waren ze opgenomen en bijna allemaal zijn het horrorfilms en kitscherige thrillers… zalig! Hij hield zelfs een boekje bij waarin alle titels stonden en de speelduur, nu vindt hij alle films slecht en waardeloos… haha! Maar ik realiseerde mij dit nu pas omdat ook ik toevallig heel erg gefascineerd ben door film, niet verrassend dus dat ik iets met film wilde gaan doen. Al een eindje geleden kreeg ik mijn eerste camera, ik film er de absurdste dingen mee. Door mijn keuzevakken narratieve film en videomontage en uiteraard de wijsheid van Willy Van Driel ging ik films op een heel andere manier gaan bekijken.
Dit is eentje van mijn favorieten!
Geef een reactie tot nu toe
Plaats een reactie
